Ultradźwięki (UD)

Fale ultradźwiękowe, inaczej zwane naddźwiękowymi, są falami o częstotliwości wyższej niż próg słyszalności ludzkiego ucha. Zakres ten obejmuje fale powyżej 20 000 Hz. W fizykoterapii stosuje się zazwyczaj częstotliwość od 0,8 do 3 MHz. Szerokie zastosowanie fali ultradźwiękowej jest możliwe dzięki zdolności odbierania dźwięku przez tkanki. Głębokość penetracji zależna jest od ich miejsca zastosowania i m.in. tak zwanego współczynnika absorpcji. Największą zdolność odbioru posiada tkanka nerwowa i kości, najmniejszą – tkanka tłuszczowa i skóra. Działanie biologiczne jest składową działania cieplnego, mechanicznego oraz fizykochemicznego ultradźwięków i ściśle związane z poprawą lokalnego krążenia. Podstawowym efektem działania ultradźwięków na tkanki jest działanie mechaniczne zwane „mikromasażem", spowodowane przez wahanie ciśnień w przebiegu fali dźwiękowej.

 

Działanie biologiczne ultradźwięków odgrywa ważną rolę w:

  • działaniu przeciwbólowym,
  • zmniejszaniu napięcia mięśni,
  • powstawaniu związków aktywnych biologicznie,
  • wpływ na enzymy ustrojowe,
  • rozszerzenie naczyń krwionośnych,
  • hamowanie procesów zapalnych,
  • przyspieszenie wchłaniania tkankowego.

Wskazania do stosowania ultradźwięków:

  • zespoły bólowe w przebiegu chorób zwyrodnieniowych stawów odcinka szyjnego kręgosłupa,
  • bóle pleców i krzyża,
  • zespół bólowy rwy kulszowej,
  • choroby zwyrodnieniowe stawów biodrowych,
  • choroby zwyrodnieniowe stawów kolanowych,
  • choroby zwyrodnieniowe stawów stóp i rąk,
  • zespół bolesnego barku,
  • zespół bolesnego łokcia,
  • ostroga kości piętowej,
  • nerwoból nerwu trójdzielnego,
  • bóle występujące po amputacjach,
  • szczękościsk,
  • owrzodzenie goleni,
  • przykurcze Du-puytrena,
  • blizny.