Terapia manualna

Techniki energizacji mięśni

Czas pracy z pacjentem ok. 60min.

To zbiór metod różnych szkół mających swoje pochodzenie w ortopedii, fizjoterapii, osteopatii oraz chiropraktyce, wykorzystujących wysiłek fizyczny pacjenta na różne sposoby w celu zlikwidowania zaburzeń w obrębie tkanek miękkich.
Przyjmując ogólnie za prof. biomechaniki Philipem Greenmanem (1989) TEM można stosować, gdy zaobserwujemy nadmierne napięcie mięśniowe, przykurcze pochodzenia mięśniowego oraz łącznotkankowego, spastykę, osłabienie fizjologiczne mięśni, miejscowy obrzęk, zastój żylny, ograniczenie ruchomości stawów wynikające z dysfunkcji tkanek miękkich.
TEM mogą być stosowane zarówno u bardzo chorych pacjentów z ostrymi stanami bólowymi jak również u osób chorych przewlekle np. w chorobach reumatycznych czy osteoporozie.

Rodzaje TEM

  1. Relaksacja poizometryczna : relaksacja hipertonicznych mięśni, mobilizacja stawów, przygotowanie do manipulacji.
  2. Postfacilitation strech method wg. Jandy: likwidacja przykurczy łącznotkankowych, stany przewlekłe.
  3. Hamowanie zwrotne (reciprocal inhibition): ostre stany, tam gdzie nie można napiąć mięśnia agonisty; relaksacja hipertonicznego lub przykurczonego antagonisty; mobilizacja stawów; przygotowanie do manipulacji.
  4. Izolityczny skurcz ekscentryczny: rozciąganie przykurczy mięśniowych i łącznotkankowych.
  5. Skurcz izokinetyczny (kombinacja skurczu izotonicznego i izometrycznego): tonizacja osłabionego mięśnia; odbudowa siły wszystkich mięśni zaangażowanych w danym ruchu.

Mięśniowo-powięziowe Rozluźnianie (Myofascial Release)

Czas pracy z pacjentem uzależniony od okolicy ciała.
Techniki MR są jednymi z najnowszych metod terapeutycznych w medycynie manualnej. Koncentrują się one na pracy z systemem mięśniowo-powięziowym. Techniki te poprawiają wewnętrzną ruchomość tkanek miękkich , szczególnie powięzi.
Żywa tkanka posiada wewnętrzną zdolność do poruszania się, będącą rezultatem rytmicznych zmian zachodzących w tonie mięśni, wewnętrznych rytmach ciała (skurcze naczyń krwionośnych, ruchy jelit, oddychanie, skurcze mięśni, ruchy gałek ocznych itp.). Aktywacja sił w technikach MR odbywa się w sposób bezpośredni i pośredni. Są one zarówno pochodzenia wewnętrznego jak i zewnętrznego. Siły wewnętrzne wiążą się z fizjologicznymi ruchami żywej tkanki wymienionymi wyżej. Siły zewnętrzne związane są z dostarczaniem energii mechanicznej wywieranej przez terapeutę poprzez nacisk, trakcję, skręcanie, rozciąganie, które w odpowiedni sposób wpływa na tkankę miękką, zmieniając jej właściwości biomechaniczne oraz wywierając wpływ na reakcje odruchowe. Łączy je główny cel medycyny manualnej jakim jest osiągnięcie symetrycznego bez bólowego zakresu ruchu systemu mięśniowo-szkieletowego.

Terapia punktów spustowych

Punkt spustowy to wrażliwe miejsce w obrębie hipertonicznych tkanek, które jest bolesne pod wpływem ucisku i powoduje ból promieniujący oraz inne objawy w obszarach ciała odległych od miejsca drażnienia(wg Janet Travell). Likwidując te punkty podrażnienia doprowadza się do znacznego zmniejszenie napięcia tkankowego w danym obszarze zaburzenie. Rozluźnioną tkankę należy na końcu doprowadzić do prawidłowej długości poprzez techniki wcześniej wymienione.
Do likwidacji punktów spustowych można wykorzystać min. ucisk, głębokie głaskanie lub pozycyjne rozluźnianie.(Positional release, strain –counterstrain).